|
|
In de Grieks-orthodoxe kerk van de Heilige
George in Madaba bekijken we de mozaïekkaart met een levendige en realistische voorstelling van de gebiedsdelen van het Byzantijnse
Rijk.
Vervolgens rijden we door naar het nabijgelegen
mount Nebo (Arabisch: Jebel Siyagha).
[geheel links]
Het kruis met de bronzen slang buiten de
kerk symboliseert de slang die door God van de staf van Mozes werd gemaakt,
zodat zijn volk zou geloven dat God aan hem verschenen was. Naast het kruis staat een verhoging waar vanaf de paus in 2000 over het Heilige Land
uitkeek.
Vanaf mount Nebo dalen we af naar de Dode
Zee, dat zo'n 400 meter onder de zeespiegel ligt. De Jordaanslenk en
de regio van de Dode Zee maken deel uit van de Grote Rift-vallei, die
van Turkije tot in Oost-Afrika loopt. Het water van de Dode Zee bestaan
voor ongeveer een derde deel uit zout. Door deze samenstelling ontstaat
een soortelijk gewicht waardoor je altijd blijft drijven. Het warme zoute
water heeft een heilzame werking op de huid. Jaarlijks zakt het waterniveau
met een paar centimeter zodat het voortbestaan problematisch wordt.
Via 'the Desertroad' rijden we naar Petra
en nemen onze intrek in het Sela Hotel.
|
|
|
|
|
|
Klik op de kaart voor een vergroting.
Het noorden op deze kaart is zoals het
oosten is vanuit ons huidige perspectief.
Op de Dode Zee worden schepen gebruikt
voor het vervoer van goederen.
Vanaf deze plek kon Mozes uitzien over
het Beloofde Land dat hij zelf niet mocht betreden.
|
|
|
|
|
|
Vandaag vertrekken we rond acht uur. We hebben een flinke trip voor de boeg. Via Madaba (bekend vanwege de vloermozaïeken en de Grieks-orthodoxe kerk van St. Gregorius uit de 6de eeuw) gaan we naar de nabijgelegen berg Nebo met zijn kloosterruïnes. Hiervandaan zag Mozes
het beloofde land liggen. Als we helder weer hebben, hebben we hier
een prachtig uitzicht over de Jordaanvallei. Ook bezoeken we de Dode
Zee, waar we even ontspannen rond kunt dobberen. Het water bestaat voor
een derde uit zout, zodat verdrinken er onmogelijk is en we zonder inspanning
drijvend op onze rug in het water een krantje kunt lezen. Dan rijden
we naar de overweldigende ruïnestad Petra. De tocht voert via de prachtige
Kings Highway, die dwars door de hooglanden van Jordanië loopt. Onderweg
passeren we de Wadi al-Mujib kloof. Ook stoppen we even bij Kerak. De Kruisvaarders zetten het stadje opnieuw op de kaart, en bouwden er een enorme burcht. Tegen de avond zullen we arriveren in het wereldberoemde Petra.
De vissen in de rivier de Jordaan
gaan met de stroom mee richting Dode Zee, maar keren weer om als ze
het zoute water bemerken.
We rijden door naar Kerak. Het kasteel
ligt hoog op een heuvel op een strategische positie in de Wadi Kerak.
Kerak lag op de oude karavaanroute van Egypte naar Syrië ten tijde van
de bijbelse koningen, en werd tevens gebruikt door de Grieken en de Romeinen.
Diverse heersers hebben gebruik gemaakt van dit kasteel, maar de Kruisridders
spreken toch wel het meest tot de verbeelding. In 1142 werd met de zoveelste
verbouw van het kasteel begonnen. Tweemaal, in 1183 en 1184, belegerde
Saladin het kasteel, omdat de Kruisridders overvallen uitvoerden op
karavanen. Beide malen werd het beleg opgeheven door tussenkomst van de strijdkrachten uit Jeruzalem. In 1188 capituleren de Kruisvaarders voor Saladin.
|
|
|
