|
|
Bij de ingang van de siq (kloof)
ligt ook nu nog een dam, die voorkomt dat het water dat in de winter
de wadi overspoelt de sig en het stadscentrum kan beschadigen.
De siq eindigt vrij plotseling en
dan staan we meteen aan de voet van het meest dramatische en beroemste
monument van Petra: al-Khazneh (‘het schathuis’).
De gevel is een fraai voorbeeld van
een combinatie van klassieke en Nabateese architectuur-elementen met
beelden van goden, dieren en mythologische figuren.
Deze tombes zijn kleiner. Het zijn
de vroegste tombes. De sierelementen zijn nog eenvoudig en vooral van
Assyrische herkomst.
Wanneer we aan de andere kant van
de berg weer afdalen, hebben we reeds zicht op de tombe van de Romeinse
soldaat.
Met een laatste blik op de schatkamer
vanuit de kloof, verlaten we Petra.
|
|
|
|
|
|
Voor een vergroting klik op de kaart.
De sporen van de monumentale poort net
voorbij de dam markeren het echte begin van de hoofdroute naar Petra via de 1,25 kilometer lange kloof, een natuurlijke breuk
in de berg die de Nabateeërs omvormden tot de statige toegangsweg tot
hun hoofdstad.
De kloof is tot 180 meter diep en de twee
zijwanden zijn op enkele punten niet meer dan drie meter van elkaar verwijderd.
44 tombes vormen samen de straat der façaden.
[rechts]
De samenstelling en de structuur
van het gesteende zorgde voor een natuurlijke verfraaiing van de tombes
en tempels.
In de middag lopen we door een kloof
omhoog naar een berg waarop de ed-Deir staat.
De ed-Deir heeft een façade van 45 bij
50 meter en heeft de grootste gevel van Petra.
|
|
|
|
|
|
Een vrije dag. Petra werd in de 4de eeuw
v. Chr. door Nabateeërs uit rozerode rotsen uitgehakt. Romeinen en Byzantijnen
hebben er ook hun sporen nagelaten. Petra betekent in het Oudgrieks
'rots', en als je hier rondloopt zul je wel begrijpen waarom men de
stad zo heeft genoemd. Petra is de oude hoofdstad van de eens zo machtige kleine staat der Nabateeërs. Na de verovering door de Romeinen raakte de stad in verval en in de vergetelheid. Totaal verborgen in de bergen, wisten alleen de plaatselijke bedoeïenen ervan af. In 1812 herontdekte de Zwitser Burckhardt deze al eeuwen vergeten stad. De weg naar het hart van Petra is slechts te voet of te paard bereikbaar, en loopt door een kilometers-lange kloof, de Siq, die steeds nauwer wordt. Uiteindelijk bereik je dan de eerste van meer dan honderd uit de rotsen gehouwen tempels, kloosters, een theater, graven en andere gebouwen, waarvan de zogenaamde Schatkamer de meest indrukwekkende is.
Het zogenaamde obeliskgraf met de vier
obelisken.
Al-Khazneh is in de eerste eeuw voor Chr.
of halverwege de tweede eeuw na Chr. gebouwd.
De tuintempel: met een ingenieus
distributiesysteem van cisternen, kanalen en ceramische pijpen had deze
tempel een tuin, nu een dorre boel.
De drieledige poort die de toegang
vormde tot de belangrijkste tempelwijk van Petra.
|
|
|
